شوق پرواز
قصه آدم، قصه پیله است و پروانه، قصه تنیدن است و پاره کردن. قصه به در آمدن، قصه پرواز ...
قالب وبلاگ

از بغض "آقا" در عید فطر تفسیرهای زیادی شده ، اما به نظر من زیبا ترین تفسیر رو "حسین قدیانی" نوشته که اون رو تقدیم به دوستان عزیزم می کنم .

  سیل زده ماییم و سیل، قطرات اشک ماه بود، آه ماه بود که خراب کرد دل ما را و آن سیل زده بی نوای پنجاب باید به حساب دل ما به جای لباس و آذوقه و پول، “عشق” بریزد.  الا ای شما ستاره ها! ماه، ولی امر مسلمین جهان است و مسئولیت هر ستاره ای در هر کجای این گیتی، وقتی که خورشید نباشد، با “آقا”ست که هر جا ستاره ای باشد، آنجا قلمرو حکومت ماه است. ملیت ستاره ها را با شناسنامه نمی شناسند. ملیت هر ستاره ای کشورش نیست. ملیت همه ستاره ها، آسمان است و ماه رهبر همه ستاره هاست. کجایی “اقبال” که “لاهور” را سیل برد و همزمان سمرقند و بخارا و خوارزم و بیرون و طوس و خمین و خامنه دل شان شکست. نه عزیزان! پیامک های تان را دیدم و ممنون از کامنت های تان اما اتفاقا می خواهم بگویم؛ دلیل آن بغض “آقا”، فقط سیل پاکستان بود، آخر الگوی خامنه ای در رهبری “علی” است و فقط به مسجد کوفه و مسجد ضرار و کوفه و فتنه و نجف و کربلا و مکه و مدینه و قدس و مشهد و تهران فکر نمی کند. به همان دلیل که “آقا” با لباس مبدل به بم می رود تا از حال و روز غم زدگان از نزدیک با خبر شود، درست به همان دلیل، بغض گلویش می شکند از سیل پاکستان، که خامنه ای فقط رهبر ما ایرانیان نیست؛ ولی امر مسلمین جهان است. هر ستاره ای از ماه توقع نور دارد و هر سوسویی از نور، انتظار سرکشی. کودک آواره شتیلا، سیل زده بی پناه پاکستانی، آن آمریکایی تازه مسلمان شده طلبه قم، پیرزن بوسنیایی، شیعه بحرینی، سنی افغانی، مسلمان اندونزیایی، آن الجزایری الاصل سیه چهره ساکن جنوب پاریس که نام فرزندش را گذاشته روح الله، جوانک کشمیری و حتی سید حسن نصرالله، فقط و فقط به امید خامنه ای زنده اند. با وجود این ماه تابان، شب پرستان بیهوده دارند تاریکی می پرستند. ۲۵۰۰ ماهواره خواستند از ظلمت بت بسازند اما ماه ما این ماه پاره علوی تبار بت شان را شکست. ماه ما بزرگ است و از ایشان هر ستاره ای، امید نور دارد. کرامت ماه، مختص همه ستاره هاست. هر ستاره ای ماه را دوست دارد و از ماه انتظار دارد. خامنه ای ولی امر مسلمین جهان است اما هیچ کجا، هیچ کجای این هستی، اندازه ایران فدایی ندارد. حزب الله لبنان، پروانه ای است که عاشقی گرد شمع را از چمران و متوسلیان یاد گرفته. امروز هم همین است. جوانان لبنان “۹ دی” را می بینند و رسم ستارگی می آموزند. ما افتخار می کنیم که خامنه ای ولی امر مسلمین جهان است و بیت رهبری، نه فقط خانه ما، که خیمه همه ستاره هاست اما کاشانه همه ستاره ها در ایران عزیز ماست که ام القرای جهان اسلام اینجاست. بزرگی آدم ها را به اندازه وسعت بغض شان می شناسند. قطرات اشکی هم هست که ماه، دور از چشم ستاره ها و فقط نزد خورشید می ریزد. این، آن بغض و اشکی است که شما دوستان گفتید. پس بیاییم و “بغض فطر” را بد تفسیر نکنیم. این بغض فقط به سیل زده های پاکستان اختصاص داشت؛ فقط. آن قطره اشک قنوت هم، رازی است میان ماه و الله که کشف آن راز فقط کار خورشید است.

[ ٢۱ شهریور ۱۳۸٩ ] [ ۱٢:٠٤ ‎ب.ظ ] [ جامانده ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

از کوفه نسیم مرگ می وزد ، نسیمی که بوی خون گرفته است ... ای دل ؟ تو چه می کنی ؟ می مانی یا می روی ؟ داد از آن اختیار که تو را از حسین جدا می کند ! هر انسانی را لیلة القدری است که در آن ناگزیر از انتخاب می شود و حر را نیز شب قدری این چنین پیش آمد ... عمر بن سعد را نیز ... من و تو را هم پیش خواهد آمد . ( سید شهیدان اهل قلم )
نويسندگان
صفحات اختصاصي
امکانات وب


?